CapEx mi Abonelik mi: DDoS Korumasını Ödemenin İki Yolu

Tartışma genellikle bir maliyet karşılaştırması olarak yürütülür ve kazanmak isteyen tarafın kurduğu tablo kazanır. İki tablo da tipik olarak doğrudur, çünkü ikisi de sonucu destekleyen varsayımları seçer.

Daha işe yarar bir çerçeve şu: her yapı belirli bir riski alıp iki taraftan birine atar. Aritmetik yapılmaya değer, ve karar ondan sonra atamalara bakılarak verilir.

Kısaca

Cihaz	Boyut	Sermaye alımı	Abonelik
Nakit profili	Sıfırıncı yılda büyük, sonrasında küçük	Düz, ve kalıcı
Boyutlandırma riski	Sizde; satın alma anında bir kez karar verilir	Paylaşılmış; ayarlanabilir, genelde yukarı doğru daha kolay
Eskime riski	Sizde; beşinci yıl civarında gelir	Tedarikçide, ve ücrete işlenmiş
Yenileme kozu	Destekle sınırlı; cihaz çalışmayı sürdürür	Yıllık, ve artık bağımlı olduğunuz bir şey üzerinde
Çıkış	Donanım kalır; geçiş planlanarak yapılır	Süreyle biter, ki bunun iki yüzü var

Satırlar bir kazanan toplamıyor. Her yapı belirli bir riski bir taraftan diğerine taşıyor, ve soru kurumunuzun hangisini taşımaya daha uygun olduğu.

Her yapının taşıdığı şey

Boyutlandırma riski. Sermaye alımı kapasite kararının bir kez, önceden, bir tahmine dayanarak verilmesini ister. Fazla alırsanız sermaye atıl kalır, az alırsanız eksik bir olay sırasında ortaya çıkar. Abonelik kararın tekrar gözden geçirilmesine izin verir. Gözden geçirme genellikle yukarı doğru aşağı doğru olduğundan kolaydır, ve azaltılamayan bir abonelik göründüğü kadar risk taşımamıştır.

Eskime riski. Donanım, yerinde durmayan saldırı hacimlerine karşı yaşlanır. Sermaye alıcısı bu riski taşır ve beşinci yıl civarında bir yenileme kararı olarak karşılar. Abone onu devretmiştir, ücrete gömülü bir bedelle. Sözleşmede gerçekten bir yenileme taahhüdü varsa. Varsaymak yerine doğrulanacak nokta burası.

Yenileme kozu. Bir süreklilik denetimi için en önemli, ve en az konuşulan asimetri budur. Desteği sona eren bir sermaye sahibinin elinde hâlâ çalışan, yaşlanan bir cihaz ve planlamak için zaman vardır. Yenileme fiyatını reddeden bir abone savunmayı kaldırıyordur. İki taraf da bunu anlar, ve bu, ilişkinin ömrü boyunca her yenileme konuşmasını biçimlendirir.

Karşı ağırlık gerçek ve söylenmeye değer: abonelikten çıkmak daha kolaydır. Bir süreyi sonlandırmak basittir, oysa kötü seçim yapmış bir sermaye sahibi seçimiyle yaşıyor ya da zarar yazıyordur. Yenileme kozunu yaratan mekanizma, ayrılma özgürlüğünü de yaratıyor.

Aritmetiğin gittiği yer

İki yapıyı tek bir modelde, aynı varsayımlarla kurun ve her kalemi koyun.

Sermaye alımı için: donanım, ilk lisanslar, kurulum, yüzde olarak yıllık destek yenilemesi (hesabın liste üstünden mi ödenen üstünden mi yapıldığını kontrol edin, fark beş yılda birikir), belirtilen bir yılda bir kapasite adımı, ömür sonunda yenileme ya da uzatılmış destek, ve ilk ödemenin sermaye maliyeti.

Abonelik için: yıllık ücret, kapasite adımının ücrete etkisi, sözleşmeli artış ya da yokluğu, devreye alma ya da danışmanlık bedeli, ve süre sonunda çıkış ya da geçiş maliyeti.

İkisi için: operatör zamanı, ki modeldeki en büyük sayı olur ve en çok atlanandır, ve iki yapı arasında pek değişmez. Bir karşılaştırmada yokluğu, o karşılaştırmanın bilgilendirmek için değil kazanmak için kurulduğuna iyi bir işarettir.

Beş yıllık maliyet modeli bu satırları içeriyor ve hiçbiri dolu gelmiyor. Bütün varsayılanlar bilerek sıfır: tedarikçinin doldurduğu varsayımlarla gelen bir model kararı çoktan vermiştir.

Sonucu belirleyen üç varsayım

İki dürüst model arasındaki ayrışmanın çoğu üç girdiden geliyor.

Destek yenileme yüzdesi. Beş yılda sık sık ilk donanım maliyetine yaklaşır, ve sermaye modelleri arasındaki en büyük anlaşmazlık kaynağıdır.

Kapasite adımının gerçekleşip gerçekleşmediği. Büyümesiz bir model sermaye tarafını kayırır, orta vadede bir adım içeren model farkı belirgin biçimde daraltır. Saldırı hacimleri zaman içinde büyüdüğü için büyümesiz varsayım iyimser olandır.

İskonto oranı. Sermaye maliyeti yüksek bir kurum düz ödemeleri gerçekten tercih eder, ucuz sermayesi olan kurum satın almayı gerçekten tercih eder. Bu bir muhasebe tercihi değil, kurumlar arasında gerçek bir farktır, ve sonucu belirlemesi meşrudur.

Modeli her varsayımın iki ucunda çalıştırın. Kazanan değişiyorsa karar zaten maliyetle ilgili değildi.

Hangisi açıkça doğru

Sermaye alımı: bütçe döngüsü sermaye harcamasını işletme giderine yeğlediğinde; trafik profili durağan olduğu için uzun bir yenileme ufku gerçekçi olduğunda; canlı bir ticari ilişkiden bağımsız çalışmayı sürdürmenin önemli olduğu bir yükümlülük altındayken; ve kurumun bu şeyi kendi işletecek operasyonel olgunluğu varken.

Abonelik: kapasite ihtiyacı gerçekten belirsizken; bilanço düz maliyeti tercih ederken; yenileme kurumun yönetmemeyi tercih edeceği bir yükken; ve on iki ay içinde ayrılabilme imkânı, ödeme yapmadan çalışmayı sürdürebilme imkânından değerliyken.

Hiçbiri varsayılan değil, ve birini modern seçim diye sunan bir tedarikçi sizin gereksiniminizi değil kendi gelir modelini anlatıyordur.

Başta pazarlık edilecek maddeler

Hangi yapı seçilirse seçilsin, dört şart imza anında ucuz, sonradan pahalıdır.

1. Yenileme artış sınırı, yüzde ya da endeks olarak, beklenen ömrün tamamı için.
2. Sona erme ve gecikme davranışı, gün sayısıyla yazılmış bir tolerans süresiyle.
3. Kapasite adımı fiyatı, ihtiyaç anında teklif edilmek yerine önceden sabitlenmiş.
4. Çıkış şartları: ne kalıyor, ne duruyor, ne iade ediliyor, ve hangi sürede.

İkinci madde ticari bir şartı süreklilik özelliğine çeviren maddedir, ve gerekçesi fail-operational argümanı sayfasında. Altta yatan lisans tiplerinin mekaniği, yani neyin ölçüldüğü, neyin yenilendiği ve neyin durabildiği, lisanslama modelleri sayfasında. Yerinde bir katmanın kurumun geri kalanındaki maliyetlere ne yaptığı ise toplam sahip olma maliyeti sayfasında.